شفت عاشورایی شد

شهرستان شفت بار دیگر به صحنه تپنده ایمان و وفاداری به سلاله رسول خدا بدل شد؛ جایی‌که کاروان‌های عزاداری از روستاهای دور و نزدیک، به نیت لبیک به ندای «هل من ناصر ینصرنی» امام حسین(ع)، به قلب شهر آمدند و شفت را به کربلایی دیگر تبدیل کردند.

به گزارش پایگاه خبری دیار سید / حمید رضا دنیادیده ؛ از نخستین ساعات صبح امروز، صدای نوحه و زنجیر، ناله «یا حسین» و طنین طبل‌های عزاداری، در جای‌جای این شهرستان پیچیده است.روستاهای مختلف از شرق تا غرب و از شمال تا جنوب شفت، یکی پس از دیگری دسته‌جات خود را راهی مرکز شهر کردند؛ مردمی با دل‌های سوخته و گام‌هایی استوار که آمده بودند بگویند «حسین جان! هنوز بعد از ۱۴۴۶ سال، ما پشت تو هستیم.»

کاروانی به وسعت تاریخ، از روستا تا قلب شهر

دسته‌های عزاداری از روستاهایی چون جیرده، چوبر، خرفکل، امام‌زاده اسحاق، تانی‌محله، احمدسرگوراب، ملاسرا، عثماوندان، احمدسرگوراب، گنجار، والیسرا و ده‌ها آبادی دیگر، با نظم مثال‌زدنی و همراهی پیر و جوان، زن و مرد، کودک و نوجوان، از ساعت هشت صبح به راه افتادند.پرچم‌ها، کتل‌ها، طبل‌ها و علم‌هایی که سال‌هاست نسل به نسل در هیئت‌های محلی دست‌به‌دست شده‌اند، امروز بر دوش خادمان اباعبدالله(ع) سنگینی می‌کرد، اما هیچ‌کس احساس خستگی نمی‌کرد؛ چون به گفته یکی از پیرغلامان اهل جیرده: «این خستگی نیست، افتخاره!»عاشورا زنده است، چون هنوز عزاداران زنده‌اند

امروز در شفت، صحنه‌هایی رقم خورد که نمی‌توان به سادگی از کنارش گذشت؛ کودکانی که لباس سرباز شش‌ماهه کربلا به تن داشتند و در آغوش مادران اشک می‌ریختند؛ نوجوانانی که علم‌گردانی می‌کردند و با اقتدار گام برمی‌داشتند؛ مردانی که زنجیر بر دوش و اشک در چشم، نوحه «باز این چه شورش است که در خلق عالم است…» را زمزمه می‌کردند.عزاداری در شفت، تنها سینه‌زدن و زنجیرزدن نبود؛ آموزش فرهنگ عاشورا، تکرار عهد با اهل بیت(ع)، انتقال معنویت و هویت مذهبی به نسل جدید، همه در دل این حرکت بزرگ مردمی نهفته بود.

سالروز شهادت؛ یادآور استمرار راه حقدر ۱۴۴۶امین سال شهادت حضرت سیدالشهدا(ع)، مردم شفت با حضور میلیونی در دسته‌جات عزاداری نشان دادند که پیام عاشورا هنوز زنده است و امام حسین(ع) را به شمشیر نکشتند، بلکه با سکوت، بی‌تفاوتی و دنیاطلبی کشتند.مردم شفت با برپایی چنین مراسمی، بار دیگر فریاد زدند که ما نه ساکتیم، نه بی‌تفاوت و نه دنیاپرست؛ ما با حسینیم، تا ابد.

نظم بی‌نظیر، همدلی مثال‌زدنی

با همراهی نیروهای انتظامی، بسیجیان، جوانان هیئتی، گروه‌های مردمی و اعضای هلال‌احمر، مراسم دسته‌روی در نهایت آرامش و امنیت برگزار شد.مسیرها از پیش تعیین‌شده بودند، ایستگاه‌های صلواتی در نقاط مشخصی برپا شده بود، خدمات رفاهی و بهداشتی در دسترس قرار داشت و مهم‌تر از همه، روحیه همکاری و خدمت در میان مردم موج می‌زد.

نذرهایی از جنس ایمان، برای لبان تشنه کربلا

نذری‌های مردم شفت در عاشورا تنها غذا و نوشیدنی نبود. پیرمردی از ملاسرا نذر کرده بود در مسیر حرکت دسته‌جات، کفش عزاداران را واکس بزند. جوانی از صیقلان شفت، آب معدنی و خرما را به یاد عطش حسین(ع) و یارانش، میان عزاداران پخش می‌کرد و همه آمده بودند که سهمی در زنده نگه‌داشتن عاشورا داشته باشند.

فرزندان زینب(س)، نگهبانان پرچم کربلا

هیئت‌های نوجوانانه در جای‌جای شهر دیده می‌شد و پسران نوجوان با چفیه، سربند و علم‌هایی کوچک، نماد رشادت نوجوانان کربلا بودند.دختران خردسال با لباس مشکی، شعرهایی در وصف حضرت رقیه(س) و حضرت زینب(س) زمزمه می‌کردند و این نسل تازه، وارثان پرچم خون خدا هستند؛ نسلی که از مهد کودک با عاشورا گره خورده‌اند و در آینده نیز خط مقدم دفاع از حقیقت خواهند بود.شفت، امروز در قامت یک کربلای زنده، در سالروز شهادت امام حسین(ع)، با حضور مردم عاشق، هیئت‌های یک‌دست و اشک‌های جاری، باری دیگر اثبات کرد که عاشورا نه یک واقعه تاریخی، بلکه یک جریان جاری در زمان است؛ جریانی که از نینوا شروع شد و امروز در دل مردم شفت ادامه دارد.