به گزارش دیار سید از شفقنا، استاد حسین انصاریان در سخنرانی خود در فاطمیه اول ، با بیان اینکه توحید ناقص، عامل محرومیت از فیوضات الهی است، اظهار کرد: قرآن مجید نکتهٔ بسیار مهمی را به همهٔ انسان‌ها تذکر می‌دهد که اگر کسی با چشم دل به عمق این نکته توجه کند، توحیدش تا حدی کامل می‌شود. قلب بدون آراسته بودن به توحید؛ ظلمت، کور و بی ‌درک است و به ‌طور یقین، صاحبش را دوزخی می‌کند. توحیدِ ناقص هم انسان را از بسیاری از فیوضات رحمانیه و رحیمیه محروم کرده و حرکت او را در قیامت به‌ طرف مغفرت کُند می‌کند. علت اینکه هشت درجه برای بهشت شمرده شده، به ‌خاطر تفاوت ایمان، عمل و اخلاق مردم است؛ همچنین دلیل اینکه جهنم هفت طبقه شمرده شده، به ‌خاطر تفاوت کفر، شرک و نفاق مجرمان است.

اوج اخلاق، بردباری و حلم

او با تأکید بر اینکه فیوضات رحمانیه و رحیمیه در انتظار اهل توحید می‌باشد، گفت: کسی که توحید او به حقیقت در حد لازم است، یعنی یا تام است یا در حرکت به‌ سوی توحید تام، درهای فیوضات رحمانیه و رحیمیه به روی او در دنیا و آخرت باز است. اهل توحید هم در طول تاریخ با اعمال، اخلاق، حال، رفتار و ارزش‌‌هایشان، باز بودن این دَر را نشان داده‌‌اند؛ گاهی هم از باطن آبرومند بندگان خدا خبر داده‌اند، اینان اگرچه با انسان‌های دارای باطن‌‌های زشت معاشرت داشتند، در سکوت کامل بودند و دم نمی‌‌زدند، اشاره‌ و کاری هم نمی‌کردند که طرفشان بفهمد این بزرگوار از زشتی باطن او آگاهی دارد؛ این خود اوج اخلاق، بردباری و حلم است.

استاد اخلاق حوزه علمیه تصریح کرد: قرآن مجید به نکته‌ای پُرمایه، سازنده و رشد دهنده به فراوانی اشاره دارد و مردم را کراراً نسبت به این نکته متذکر، بیدار و هوشیار می‌کند، قرآن مجید می‌فرماید: «کل آفاق یا کل جهان با پدیده‌هایش و کل اَنْفُس، یعنی این جان و حیاتی که انسان و همهٔ موجودات دارند، عرصهٔ تکوین و کل ریزه‌کاری‌‌های نفْس از آیات خداست».

او با بیان اینکه آیات بسیاری در قرآن، مسأله قرآن را به‌ عنوان «آیات‌الله» مطرح می‌کند، گفت: هر سه نوع آیه، چه آیات آفاق، چه آیات انفس و چه آیات کتاب را باید درک کرد و فهمید. «أَفَلاٰ یتَدَبَّرُونَ اَلْقُرْآنَ»(سورهٔ محمد، آیهٔ ۲۴) آیا نمی‌خواهند قرآن را بفهمند و درک کنند؟ «أَمْ عَلیٰ قُلُوبٍ أَقْفٰالُهٰا» قفل‌های زیادی به درِ دلشان خورده است که به ‌سراغ درک این آیات نمی‌آیند.

نظر قرآن در خصوص آیات آفاق

انصاریان ادامه داد: خداوند نسبت به آیات آفاق هم همین نظر را دارد و می‌فرماید: «أوَلَمْ ینْظُرُوا فِی مَلَکوتِ اَلسَّمٰاوٰاتِ وَ اَلْأَرْضِ»(سورهٔ أعراف، آیهٔ ۱۸۵) منظور در اینجا «نظر» است، نه «رؤیت»؛ هر کافر، منافق، مشرک، مجرم و انسان پَستی، هر روز و شب آسمان‌ها و زمین را رؤیت می‌کند و می‌بیند؛ اما چشم‌ آنها تنها رؤیتی است. امیرالمؤمنین(ع) در این باره در «نهج‌البلاغه» می‌فرمایند: «الصُّورَهُ صُورَهُ إِنْسَانٍ وَالْقَلْبُ قَلْبُ حَیَوَانٍ» قیافهٔ آنها آدمیزاد است، ولی باطنشان حیوان است، این دسته از افراد نمی‌توانند اهل نظر باشند و اهل رؤیت هستند.

خواستهٔ پروردگار از بندگان، یکتانگری و یکتاگویی

او بیان کرد: «أَوَلَمْ ینْظُرُوا فِی مَلَکوتِ اَلسَّمٰاوٰاتِ وَ اَلْأَرْضِ» نَظر یعنی آیا اینها با دقت در مَلکوت و فرمانروایی آسمان‌ها و زمین فکر نمی‌کنند؟! میلیاردها میلیارد کُراتی که بعضی‌ از آنها چند میلیون برابر خورشید است و خورشیدی که یک‌ میلیون ‌و سیصد هزار برابر زمین است، چه کسی آنها را به چرخش آورده است؟ چگونه است که این میلیاردها میلیارد جهانِ بالا با یکدیگر تصادف نمی‌کنند و از مدارشان بیرون نمی‌روند؟ گمان نمی‌کنند که به من برسند؟

استاد حوزه علمیه درباره حرکت به ‌سوی خداوند با تدبر در آیات الهی، گفت: آیات کتاب آفاق را بخوانید و تدبر کنید، سپس خود آینه‌‌ای شوید که تمام کتاب آفاق و انفس را در خودتان منعکس کنید و دارای توحید تام شوید؛ یعنی غیر از خدا نبینید، غیر از خدا نگویید، به ‌طرف غیر از خدا حرکت نکنید و برای غیر از خدا نباشید. این مطلب به این معنا نیست که خانه، مرکب، لباس و زن و بچه نداشته باشید بلکه بدین معناست که یکتانگر، یکتاگو و یکتا اعتقاد باشید و همهٔ آنچه از نعمت‌‌های ظاهری و باطنی در اختیار شماست، زیر مجموعهٔ این یکتانگری قرار دهید.

عمل با سنجش و در راه رضای خداوند ضروری است

او، با بیان اینکه عمل با سنجش و در راه رضای خداوند ضروری است، اظهار کرد: اگر می‌خواهید یک آجر روی آجر بگذارید، پس از اینکه مطمئن شدید خدا از این کار راضی است، انجام بدهید؛ اما اگر راضی نیست، شجاعت کنید و انجام ندهید؛ کار نباید به هوای نفس گره داشته باشد. قرآن می‌فرماید: «قُلِ اللَّهُ ثُمَّ ذَرْهُمْ» فقط از خدا حرف بزنید و اعتقاد و نگاه شما تنها به خدا باشد. وقتی این نگاه را پیدا کردید، از غیر خدا آزاد می‌شوید. وقتی نگاه شما این باشد، دیگر نمی‌توانید در پول داشتن بخیل شوید، در شهوت دچار حرام نخواهید شد و دیگر صندلی، معبود شما نخواهد بود.

اندیشه در آیات الهی، بهترین راه شناخت

انصاریان تصریح کرد: این نکته در همه جای قرآن به چشم می‌خورد: «سَنُرِیهِمْ آیَاتِنَا فِی الآفَاقِ وَفِی أَنْفُسِهِمْ حَتَّىٰ یَتَبَیَّنَ لَهُمْ أَنَّهُ الْحَقُّ»(سورهٔ فصلت، آیهٔ ۵۳) بدین معناست که من آیاتم را در کل آفاق، یعنی عالم هستی و وجودشان ارائه کرده‌ام تا حق بودنِ من برای آنها روشن شود و نزد آنها مجهول و گمشده نباشم. من می‌خواهم با اندیشه در آیاتم مرا پیدا کنید یا با اندیشه در آیات به خود آیه برسید و بایستید چرا که کل عالَم نشانه‌گذاری در جادهٔ توحید است.

او به نشانه‌گذاری‌های خداوند در عالم برای شناخت او اشاره و خاطرنشان کرد: وقتی خداوند می‌گوید وجود شما پر از آیات الهی است، یعنی آیاتم و نشانه‌‌های قدرت، حکمت و رحمتم را در عالم آفرینش و وجود خودتان ارائه داده‌ام و ارائه می‌دهم تا برایتان روشن و معلوم شود که من حق واقعی، ثابت، دائم و ماندگار هستم؛ همهٔ اینها نشانه‌گذاری است. من از تو نخواستم که خودت را بنگری و بعد بایستی، برای خودت کف بزنی که من عجب موجودی هستم بلکه می‌خواستم خودت را بفهمی و بپرسی که چه کسی مرا با این‌همه آیات در وجودم آفریده است.

همهٔ وجود ما به ‌سوی حضرت حق جهت دارد

محقق، مفسر و پژوهشگر علوم قرآنی با بیان اینکه انبیاء و همه موجودات عالم به سوی خداوند در حرکت بوده و هستند، اظهار کرد: در اخلاق همهٔ انبیا بوده است: «وَدَاعِیًا إِلَى اللَّهِ»(سورهٔ احزاب، آیهٔ ۴۶) یکی از این ۱۲۴هزار پیغمبر هم امت‌ها را به خودشان دعوت نکردند و نگفتند که ما را بشناسید و همین‌جا بایستید. انبیاء دعوت‌کننده بودند، ولی دعوت‌کنندهٔ به‌سوی خداوند بودند. قرآن می‌فرماید: «فِطْرَتَ اللَّهِ الَّتِی فَطَرَ النَّاسَ عَلَیْهَا»(سورهٔ روم، آیهٔ ۳۰) همهٔ وجود ما به ‌طرف حضرت حق جهت دارد. انسان هم «آیَه مِن آیٰاتُ اللّه» ظاهر، باطن و همهٔ زوایای وجودش، نشانه‌ای از نشانه‌های خداست البته انسان‌ها در نشانه بودن با یکدیگر تفاوت کامل دارند.

حضرت زهرا(س)، نشانهٔ عظمای خداوند است

او حضرت زهرا(س) را نشانهٔ عظمای خداوند عنوان کرد و گفت: یکی از نشانه‌ها در میان نشانه‌های خداوند که نشانهٔ عُظمی می‌باشد، حضرت فاطمهٔ زهرا(س) است. اگر کسی در ایمان، اخلاق، رفتار و دانش زهرا(س) دقت کند، متوجه خواهد شد که تمام وجود زهرا(س) یکی از نشانه‌های بزرگ‌تر خداوند در جادهٔ توحید است که با دقت در وجود ایشان، می‌توان خدا را شناخت.