امام(ره) برای ما پدر بود

آفتاب هنوز خودش را در افق رشت کامل بالا نکشیده، اما میادین و خیابانهای رشت، حال‌وهوایی دیگر دارد. اینجا نه فقط نقطه آغاز سفری زمینی بلکه آغاز یک عزم مردانه است؛ سفری ۳۵۰ کیلومتری، با پای دل، با زبانی بی‌ادعا و نگاهی که جز اخلاص در آن نیست.

به گزارش پایگاه خبری دیار سید / حمید رضا دنیادیده ؛ این مردان، همه آمده‌اند تا وفاداری‌شان را به بنیان‌گذار انقلاب، قدم‌به‌قدم و در گرمای جاده فریاد بزنند.

سحرگاه آغاز؛ صف مردان راه

از فومن، رودسر، آستانه، لاهیجان، صومعه‌سرا، ماسال و شفت آمده‌اند؛ همه مردان. سنشان از هجده گذشته، بعضی پنجاه‌سالگی را رد کرده‌اند، اما در نگاهشان نه خستگی هست و نه تردید.یکی عمامه به سر دارد، دیگری چفیه، آن یکی کوله‌اش را با پلاک بسیجی تزئین کرده. پیرمردی با دست پینه‌بسته‌ای که عصا را محکم گرفته، آرام می‌گوید: تا زنده‌ام، پا می‌زنم برای امام. او ما را از تاریکی نجات داد.

کاروانی فقط از مردان، برای مردی از تاریخ

۵۰۰ مرد گیلانی، امسال برای بیست‌وهشتمین بار، در قالب یک کاروان پیاده عازم مرقد مطهر امام راحل شدند. سفرشان فقط رسیدن نیست؛ تمرینی است برای صبر، مرام، غیرت و بیعت با مردی از جنس نور که جمهوریت را با دیانت پیوند زد.محمود رمضانی‌پور، مدیر کاروان، در بدرقه کاروان می‌گوید:کاروان ما فقط شامل برادران است؛ مردانی که از نسل‌های مختلف، داوطلبانه در این مسیر پرزحمت گام برمی‌دارند. این حرکت مردمی، چکیده غیرت مردم گیلان است.

از خاک تا افلاک؛ مسیری به بلندای آرمان

هر روز، این ۵۰۰ نفر چند ده کیلومتر را پیاده‌روی خواهند کرد. مقصد، مرقد امام است، اما مقصد نهایی، تجدیدعهد با راهی است که با خون شهدا آبیاری شد. مسیر رشت به تهران، حالا در ذهن زائران، چیزی شبیه میقات شده؛ جایی برای دعا، تفکر، مرور عهد، و نجوا با خدا.شب‌ها در مساجد، مدارس، حسینیه‌ها می‌خوابند، روزها با شعار، ذکر، نوحه و سخنرانی روحانیون، جاده را طی می‌کنند. تیم پزشکی، امداد، فرهنگی و پشتیبانی کاروان، همگی مردانه در خدمت این حرکتند.

برای ماندن در خط امام

جوانی که اولین بار است آمده، می‌گوید: دوست داشتم بدون سروصدا، فقط برای دلم، یک بار هم که شده پیاده بروم. نه برای عکس و استوری. برای دلی که هنوز دنبال حقیقت می‌گردد.و مردی حدوداً ۶۰ ساله، خیره به پرچمی که در دست دارد، با بغضی فروخورده می‌گوید: امام برای ما پدر بود. ما مردها، باید مثل او مرد باشیم. این سفر، یادآوری آن مردانگی‌ست.